Verslag van de laatste dagen…

Zondagvoormiddag hadden we afspraak met de ex-andinetboys. We luisterden naar hun verhalen over hoe ze vroeger op de straat leefden, hoe ze in het project kwamen en wat ze nu bereikt hebben. Terwijl ze aan het vertellen waren was duidelijk de trots in hun stem hoorbaar over wat ze bereikt hebben. Ze stonden er echt als meneren, heel plezant om te zien :.

In de namiddag waren we uitgenodigd door sister Sabba op een echt Ethiopisch huwelijk . Er was een koor die liedjes zong waardoor er veel ambiance was! Er waren andere gebruiken dan hier bij ons wat het nog mooier maakte. Ze waren allemaal in het wit echt spectaculair!

Na de trouwpartij reden we door naar Asco , een weeshuis net buiten Addis. Er verblijven wel 350 kinderen maar er is plaats voor 1000 kinderen . De zusters hebben een school laten bouwen voor de kinderen maar er zijn nog geen leerkrachten. Er zijn daar 6 zusters waaronder 1 Belgische en heel wat vrijwilligers. De kindjes waren super blij met ons bezoek! Ze sprongen wel met 4 om ons heel om toch maar eens opgepakt te worden . Het was echt schattig : .Er waren ook baby’tjes die verzorgd worden door Poolse vrijwilligsters. We lieten voor de kinderen heel wat knuffels achter die ze met Kerstmis zullen krijgen want het zou niet eerlijk zijn dat er een paar iets krijgen en andere niet.

Maandag hadden we een druk programma. Eerst bezochten we de bookshop van een paar ex-andinetboys.Ze zijn heel trots op hun shopken.

De volgende die we bezochten waren Johannes en zijn mama. Johannes heeft ook in het project gezeten en maakt nu tekeningen . Hij zou graag later kunstenaar worden. Ik heb hem 2 jaar geleden ook ontmoet en toen waren we even groot en nu is hij super lang geworden. Ik moet er wel effe om lachen .

Dicht bij het huisje alle ja, huisje daar zijn de huizen gewoon een kamer van 2 op 2 waar ze met 5 ofzo leven. Echt helemaal anders dan bij ons hier. is Assarat zijn werkplaats . Hij last er en maakt deuren enzo…Echt knap wat hij kan ! 2 jaar geleden bezocht ik hem ook en toen was ik nog kleiner als hem en nu was ik veel groter :D

Bij de foto van 2007 stond ik wel op mijn tippen om even groot als hem te zijn :D

Vervolgens bezoeken we het project van de broeders. In het oude huis van de broeders geven ze elke dag oude mensen die op straat leven of niet veel hebben voedsel en leren ze naaien enzo…

Later bezochten we het Glorieux- project waar mensen die geen huis hebben terecht komen waar ze sieraden leren maken. Die ze verkopen en met de opbrengst kunnen ze dan iets nieuws opstarten.

We bezochten nadien Little Heaven . Dagmawi was jarig en natuurlijk was dat een reden voor een feestje, met popcorn ,lekstokken, dansen en een taart :D

De kindjes waren zoals altijd heel vrolijk !

Als laatste die dag gingen we met broeder Samuel mee om kleren aan kindjes te geven die geen of maar 1 ouder hebben , dus die het in het algemeen niet breed hebben.

Dinsdag de laatste dag …In de voormiddag zijn we effe in het binnenland geweest . Naar Toto , normaal kan je vanaf daar de stad Addis zien maar door het slechte weer was dit hier niet het geval.

In de namiddag bezochten we de werkplaats van Abush . hij is ook een ex-andinetboy. Hij werkt in een houtbedrijf. Deze kleerkast heeft hij zelf gemaakt. Hij mag trots zijn !

Om 10 uur vertrokken we naar het vliegveld en was het echt bijna gedaan .

Toen we in Zaventem aankwamen, vonden we onze bagage niet. En wat bleek; is dat ze nog in Addis Abeba staat. Grappig :D

Maar nu zit onze reis er echt op ik heb er heel wat beleefd! Soms emotionele, blije en pakkende momenten. Ik dank iedereen die zich inzet voor onze Caprioolkinderen want als je daar ziet wat ze bereiken van een straatkind naar een echt meneerke is het echt een dikke pluim!

Nog enkele foto's

BEDANKT !